Pages

Friday, June 22, 2012

एक लाजरा न् साजरा मुखडा..!


जगदीश खेबूडकरांची माफी मागून...!
फक्त ठळक शब्द मूळ गाण्यापासून बदलले आहेत...

--------------------------------------------------------
एक लाजरा न् साजरा मुखडा, चंद्रावानी खुलला ग
सांजा परसाकडला बसता हा जीव माझा हरला ग ! 

ह्या एकांताचा तुला इशारा कळला ग 
लाज आडवी येती मला की जीव माझा भुलला ग

नको रानी नको लाजू, लाजंमदी नको भिजू  
हितं नको तिथं जाऊ, आडोशाला उबं राहू

का.............? 
बघत्यात ! 

एक लाजरा न् साजरा मुखडा...............

--------

पोटाला विळखा, घालुन सजना, नका हो कवळुन धरू
का.............?

लुकलुक डोळं, करुन भोळं, बगतंय फुलपाखरू
कसा मिळावा पुन्हा साजनी मोका असला ग...

लाज आडवी येती मला ............. 

--------

बेजार झाले सोडा सजणा, शिरशिरी आली अंगा
का.............?

मधाचा ठेवा लुटता लुटता, बघतोय चावट भुंगा
मनात राणी तुझ्या हवेचा झोका झुलला ग

लाज आडवी येती मला ............. 

--------

डोळं रोखुन, थोडं वाकुन, झुकू नका हो फुडं
गटर्गुम गटर्गुम करून कबूतर बघतंय माज्याकडं
लई दिसानं सखे, आज ही भोवळ आली गं...

लाज आडवी येती मला .............
--------------------------------------------------------
 

 


 


Saturday, March 10, 2012

|| सम्राज्ञी ||

तर, २२ जणांचा एक ग्रुप गुरुवारी संध्याकाळी मुंबईहून निघाला.....नागझिराला जाण्यासाठी...Twine Outdoors नावाच्या एका ग्रुपने organize केलेली ही एक टूर.
त्या बाविसात सात ते पन्नाशीपर्यंत सगळे वयोगट होते. त्यातले साधारण डझनभर CA लोक..! आणि एकमेकांना ओळखणारा असा साधारण १०-१२ जणांचा ग्रुप.
सगळे अर्थातच मुंबईकर, अंधेरी आणि पार्ल्यातले. प्रत्येकाकडे एखादा कॅमेरा आणि काहीजणांकडे दुर्बीण.
बरचसे Wildlife, Photography आणि Birding वाले (म्हणजे साध्या पोपटाला Rose Ringed Parakeet म्हणून चकीत करणारे). 
आम्ही (बायको आणि मी) दोघेच पुण्याहून. माझी बायकोसुद्धा Birding वाली. 
राहिलो मी... " 'माझा आवडता पक्षी' निबंधातला कावळा आणि बटण दाबले की निघतो तो फोटो" एव्हढीच काय ती पक्ष्यांशी आणि कॅमेराशी आमची ओळख...! 
तर अशा या टूरला आम्ही निघालो. बसने. पुणे - नागपूर बस.... १४ तासांचा प्रवास....!

Monday, April 18, 2011

अमेरिकन पुराण..!

काल भेटलेल्या एका अमेरिकन माणसाने आज मला पुन्हा लिहायला प्रवृत्त केलंय...

काल मी आमच्या घराजवळच्या एका दुकानात गेलो होतो. General सामान घ्यायला. दुकानाचे नाव "CFM"... सामानाचे बिल द्यायला मी Counter पाशी उभा होतो.
माझ्या बाजूला साधारण साठीचे एक गृहस्थ उभे होते. मी माझे पाकीट काढले आणि पैसे देऊ लागलो. त्यांनी माझ्या पाकिटाकडे बघितले आणि म्हणाले "Is that the Buddha?"
मी चकितच झालो... मी म्हणालो "No..."
ते म्हणाले "Ok.. then...are you Hindu? Is this Hindu God? Saraswati?"
मी वेडाच झालो.... म्हणालो... "Yes... I am Hindu... and he is Hindu God, Ganapati..... Sri Ganesh.. Sri Siddhi Vinayak...."!

Monday, April 04, 2011

मुंबई टू पाताळ व्हाया पॅरीस !

आणि, पहाटे पाच वाजता मी प्लेनच्या toilet चा दरवाजा ऊघडण्याची खटपट करत होतो. प्रत्येक गोष्ट काही वेगळीच वाटत होती.

ज्या मिनिटाला मी मुंबई विमानतळात गेलो तेव्हापासून सगळ्या विचित्र गोष्टी होणं चालू झालं. माझ्याकडे तिकिटाची ऑफिसातून काढलेली प्रिंट होती. "विमानाचे तिकिट आणि इतके फालतू?" इथपासून माझ्या डोक्याच्या भुंग्याची पहाट झाली. या प्रवासात मी एकटाच होतो... बरोबर कोणी नव्हते... जरा चुकल्यासारखं वाटत होतं. पण काही इलाज नव्हता.

Monday, August 23, 2010

ख ख खानातला....!

मला सांगायला खूप... म्हणजे अगदी खूप लाज वाटतेय...... पण...पण, मी "माय नेम इज खान" पाहिला...... हो, माहितेय मला, तो रिलीज होऊन काळ लोटलाय... पण याच्यापेक्षा किती लवकर बघणार ??.... बरं.. हेही सांगतो की तो पिक्चर, मी अगदी पूर्ण पाहिला......सांगायला एव्हढी लाज वाटतेय... अगदी इश्श वगैरे पण म्हणालो असतो.... पण डायरेक्टर करण जोहर ने चुकून हा ब्लॉग वाचला तर भलतंच काहीतरी समजायचा.....आणि "दोस्ताना-पार्ट २" ("घणा याराणा" म्हणू हवं तर) साठी विचारायचा.....असो.... या सगळ्यात जमेची बाजू म्हणजे, मी तो पायरसी करून पाहिला..... म्हणजे एक दमडीही न दवडता !!